De wandeling in één zin
Start bij Natuurpoort Groot Speijck, volg de blauwe palen, reken op drie tot vier uur, en probeer niet te streng te tellen — er zijn meer dan veertien vennen zichtbaar als je zijpaden neemt en een paar zijn in de zomer onder hoog riet verstopt. De route is vlak, het hele jaar door goed begaanbaar en grotendeels op bospaden met een paar zandiger stukken.
Waarom deze wandeling?
Twee redenen. Variatie: in twaalf kilometer kruis je open heide, diep dennenbos, eikenhakhout, een berkenbroek en de oevers van ongeveer een dozijn echt mooie meertjes, geen twee hetzelfde. Plus: de route weet afgelegen aan te voelen ondanks dat je nooit meer dan een paar kilometer van een weg af bent. Je verdwijnt vrijwel meteen het gebied in en bij het tweede ven hoor je geen verkeer meer.
"Vennen tellen wordt een stil spel tegen het einde. Veertien is het officiële getal. De meesten stoppen bij twaalf en beginnen opnieuw."
Verloop in etappes
Etappe 1 — Van Groot Speijck naar het eerste water
Je verlaat de poort, steekt over en binnen vijf minuten sluit het bos zich. Het eerste ven verschijnt links, omkaderd door oude dennen, vaak spiegelglad in de vroege ochtend. Een goed gedeelte om je tempo te vinden. Luister naar grote bonte spechten en, in het voorjaar, koekoeken.
Etappe 2 — Door het eikenhakhout
De route stijgt bijna onmerkbaar en het bos verandert: eik en berk overheersen, met dichte varens onderaan in de zomer. Je loopt door een stuk dat ooit deel uitmaakte van de schorsplantage die de looierijen voedde. Wat je nu ziet, werd voor een doel geplant en groeit nu al ruim honderd jaar zonder bemoeienis.
Etappe 3 — De grote vennen
Voorste Goorven opent rechts — een brede zwarte spiegel omzoomd door riet en dennen. Het klassieke Oisterwijkse uitzicht. Iets verderop ligt Achterste Goorven. Een houten vogelkijkhut staat aan de kant van een van de twee; tien minuten zitten levert vrijwel altijd iets op.
Etappe 4 — Over de heide
Ongeveer halverwege kruist het pad een open hei. In augustus paars van struikheide; eind oktober goud en koper. Het gedeelte om zonder koptelefoon te lopen — roodborsttapuiten, leeuweriken en af en toe een adder.
Etappe 5 — Langs het zwemven
De route raakt het Staalbergven, het enige ven waar zwemmen is toegestaan. In de zomer druk met gezinnen; in de winter een van de mooiste lege plekken van de wandeling.
Etappe 6 — Terug door de dennen
De laatste kilometers gaan terug door dennenplantage met af en toe loofboom-open plekken. Hier zie je vaak herten — vroeg of laat, vooral in de herfst. Het pad komt uit bij de poort, en de meeste mensen ploffen neer op het terras van Groot Speijck voordat ze zich realiseren dat ze moe zijn.
Praktisch
| Afstand | ~12 km |
|---|---|
| Tijd | 3–4 uur in stevig tempo; 5+ met pauzes |
| Start | Natuurpoort Groot Speijck, Van Tienhovenlaan |
| Markering | Blauwe palen |
| Terrein | Vlak; bospaden, zand en korte heidestukken |
| Geschikt voor | Vlotte wandelaars; oudere kinderen; robuustere scootmobielen op de vastere paden |
Wat mee te nemen
- Water — onderweg geen kraan, alleen bij de poorten.
- Iets te eten en (in het seizoen) een thermos koffie.
- Verrekijker bij de hand — ijsvogels, spechten, herten.
- Regenjas. Nederland verandert.
- Bankkaart voor de café-stops; bospakketten zijn vaak alleen kaart.
Wanneer lopen
Eerlijk gezegd: altijd. De lente luidruchtig van vogelzang, de zomer met libellen en zwemoptie, de herfst met goudkleurige lariks en de bronst, de winter kaal en met dun licht. Als we moeten kiezen: begin oktober, op een rustige ochtend met mist boven de vennen.